6 Haziran 2014 Cuma

Fractale

LOGO 1
PİŞT! GELECEĞİNİ GÖSTEREYİM Mİ?
Naber bloğumun okuru? Sana bir hikâye anlatacağım bugün. Anime incelemesinde hikâye ne arar ki dersen şayet bekle ona da sıra gelecek.
Hikayede bir köy var. Bu köy gökten para yağmasını diliyor. O kadar çok diliyorlar ki Tanrı artık onları kırmayıp gökten para yağmasını diliyor. İnsanlar da “nasıl olsa para bol” diye çalışmayı bırakıyorlar. Ne kadar güzel bir hayat değil mi? Değil. Çünkü insanlar insanlıklarını kaybediyorlar ve bütün gün yayılan organik yaşam formlarına dönüşüyorlar.
Ey bloğumun okuru! Amacın sadece bir anime incelemesi okumaksa lütfen daha sonra yazacağım incelemeleri bekle zira bu yazı sadece bir inceleme olmayacak. İnsanoğlunun nasıl kendini bitirdiğini, her şeye daha kolay ulaşmak amacı ile nasıl insanlığından vazgeçtiğini anlatacağım sana.
Animenin konusuna geleyim ilk başta; yıl 3000 civarı bir şey. Günümüz dünyası. Savaşlar yok tamamen rüya bir gezegen oldu yaşadığımız dünya. İnsanlığımızdan dış görünüş olarak da pek bir şey kaybetmişe benzemiyoruz açıkçası. Bütün insanlar Fractale adında bir ağa bağlı ve bir bilgisayar sürekli olarak Fractale sistemine bağlı olan insanların bilgilerini alıyor. Sistem öyle bir ilerliyor ki hiçbir şey yapmanıza gerek yok, sizin yaşamsal ihtiyaçlarınızı karşılamanızıı sağlayacak kadar para ve kaynağı size otomatik yolluyor. Öyle ki, hiç kimse ile konuşmadan bile bir hayat geçirebiliyorsunuz.
Şu ilkeyi unutma okurum; “parçala ve yönet”. İnsanlar ne kadar çok parçalanırsa kontrol edilmeleri o kadar kolaylaşır. Öyle bir sistem haline gelmiş ki Fractale, artık o sistem olmadan insanlar yaşayamıyor çünkü hiçbir amaçları yok. Ciddiyim, insanlar kendi suretleri ile dolanıyor etrafta. Kalkmaya üşeniyor oldular. Herşey ayaklarına kendiliğinden geliyor. Ah kesinlikle bir ütopya değil mi? Hayır değil. Unutma ki okurum, ütopya diye bir şey yoktur. Her ütopyanın içinde bir distopya vardır çünkü insanların içgüdüleri devamlı distopik bir yer yaratma eğilimindedir. “Ben ütopya istiyorum” demeyin, her insan nihayetinde bencildir. İşte Fractale’da buradan yararlanıyor. Bencillik. Tembellik. Yemeğe gerek yok çünkü sistem ayağınıza getiriyor, duş almanıza gerek yok, kıyafetleriniz otomatik yıkanıyor, kitap okumanıza gerek yok çünkü ağa bağlanıp gerekli tüm bilgileri ağdan alma imkanınız var. Ama bu ağda tek bir bilgi yok; insan olmak.
Çünkü insanlar artık keyif pezevenklerine dönüşmüş durumdalar okurum. Tanıdık geldi değil mi? Ben Fractale sistemini elimizde dolandırdığımız telefonlara benzetiyorum sürekli. Çünkü onlar da hayatımızı o kadar kolaylaştırdı ki, artık dolanmaya ihtiyacımız yok. Kimseyle konuşmaya ihtiyacımız yok. İğrenç değil mi Hala ruhumuz var ancak böyle giderse onu da kaybedeceğiz. Fractale gibi bir sisteme muhtaç olacağız ve de o bizi yönetecek. Biz onu değil…
İşte tam bu anda, insanların insanlığını kaybettiği anda Kayıp Milenyum ortaya çıkıyor. Vücutlarındaki Fractale Terminalini çıkartıp sistemin tüm faydalarından (?!) vazgeçen bu örgüt, insanların insanlığını geri kazanması için çabalıyor. Granitz köyünde de bir kolu olan Kayıp Milenyum ile ana karakterimiz Clain ve tapınaktan kaçan Phyrne’nin yolları kesişiyor. Daha sonra Fractale sistemini yöneten Tapınak, Kayıp Milenyum’un Granitz köyünün yöneticisi olan Sunda, Phryne ve Clain’in peşine düşüyor. Anlatımım biraz baştan savma o yüzden baştan alayım ne olduğunu. Clain, Fractale sistemine bağlı olarak yaşayan bir gençtir. Fractale sistemine bağlı olan insanlara göre en büyük farkı bir evi olması, suret (doppel) kullanmaması ve antika şeylere olan takıntısıdır. Öyle ki annesi ve babası bile başka yerlerde özgürce dolanırken Clain’in yanında anne ve babasının sureti ile yaşamaktadır.
Günün birinde Clain dolanırken bir uçak benzeri bir cisim Clain’in üstüne uçar. Clain kendisini koruduktan sonra uçağın tepesinde bir kız olduğunu görür. Başka bir uçan araçtaki gangsterler bu kızın peşindedir. Bunu gören kız kendisini aşağı doğru atar ve dağların üstüne düşer. Clain hemen kızın yanına gider ve onu tam baygın gördüğü sırada kız uyanır. Yaralıdır ve Clain kızı evine götürür. Kızın ismi Phyrne’dir ve Clain ile Phyrne o gece çok yakınlaşırlar. Phryne o gece Clain’e bir broş verir ve sabahleyin ortadan kaybolur.
Phyrne’in evde olmadığını ancak broşu bıraktığını gören Clain ise belki de onun hakkında daha fazla bilgi toplayabilirim umudu ile broşun içindeki verileri taramaya başlarken bilgisayarın içinden minik bir kız peydah olur. Adının Nessa olduğunu ancak daha kendisinin bile ne olduğunu bilmediğini söyler. Clain ilk başta bu kızdan nefret eder ancak duyguları yavaş yavaş Nessa’ya karşı değişmeye başlar. En sonunda Nessa’yı kabul eden Clain, evini terkederek Phyrne’yi aramaya başlarlar. İşte o anda Kayıp Milenyum ile yolları kesişir ve bir sebepten dolayı dünyayı dolaşmaya başlarlar.
Biraz teknikten girersem, çizimler orta kalitede desem bile hikaye şirin ancak insanı düşündürüyor. Hatta son yıllarda çıkıp insanı mindfuck zindanlarına hapseden başka bir anime yoktur sanırm. Benim incelemelerimi bilen bilir normalde bir iki ufak espri patlatırım ve ondan sonra teknik detaylara giriş yaparım ancak bu anime de teknik veya çizimlere değil, evrene ve kurguya bakmak lazım. Karakterler cidden tatlı geliyor insana ancak hikaye insanın teknoloji bağımlılığına ve eğer teknoloji gelişimi hiç durmadan devam ederse insanların ne olacağı, daha doğrusu ne olamayacağı konusuna değiniyor anime. O yüzden böyle zaman geçirmelik değil de bir oturuşta ayık kafa ile tüm algılar açıkken izlenmesi gereken bir anime olduğunu kesinlikle iddia edebilirim.
Neyse, lafı fazla uzattım. Özete gelecek olursak, asla adı az bilinen animeleri küçümsemeyin dersi de veriyor bu anime. Sizi içine o kadar çok çekecek ki, siz bile şaşıracaksınız. Ve kim bilir, siz de benim gibi seriyi yanaklarınızdan süzülen iki, üç tuzlu yaş damlası ile bitireceksiniz. Kesinlikle izleyin, izlettirin ve ders alın. İnsanlığın nereye gideceği konusunda bilgilenin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder